Biogaz
Biogaz jest gazem powstającym w wyniku fermentacji beztlenowej związków pochodzenia organicznego, np. biomasy, odchodów zwierzęcych, odpadów przemysłu rolno-spożywczego, osadów ściekowych, biodegradowalnych stałych odpadów komunalnych. Używa się także celowo w tym celu hodowanych roślin energetycznych (np. kukurydza, pszenżyto, pszenica, jęczmień, rzepak, burak pastewny, burak cukrowy, ziemniak). Ponieważ biogaz powstaje samoczynnie między innymi na wysypiskach, znany jest również jako gaz wysypiskowy .
| Składnik | % |
|---|---|
| Metan CH4 | 55-75 |
| Dwutlenek węgla CO2 | 25-45 |
| Azot N2 | 0-0,3 |
| Wodór H2 | 1-5 |
| Siarkowodór | 0-3 |
| Tlen O2 | 0,1-0,5 |
Biogaz może być wytwarzany celowo – dokonuje się tego w biogazowniach. Na instalacje biogazowni składa się zazwyczaj:
- układ podawania biomasy,
- komora fermentacyjnej,
- zbiornik magazynowy przefermentowanego substratu,
- zbiornik biogazu,
- agregat kogeneracyjny.
Kluczowym elementem instalacji jest komorę fermentacyjna, w której zachodzi proces fermentacji beztlenowej. Jest to proces biologiczny rozkładu substancji organicznych przeprowadzany w warunkach bez dostępu powietrza przez bakterie anaerobowe (beztlenowe). Produktem tego rozkładu są związki proste – głównie metan i dwutlenek węgla oraz niewielkie ilości wodoru, siarkowodoru, amoniaku i innych gazów śladowych. Skład biogazu i tempo jego wytwarzania zależy od składu surowca i temperatury w komorze. Zbiornik jest ogrzewany – optymalna temperatura to 35-40 ºC (fermentacja mezofilowa). W celu przyspieszenia procesu, komory posiadają urządzenia mieszające. Pozostałość pofermentacyjna może być wykorzystywana jako nawóz.
| Substraty [1 tona] | Ilość biogazu [m3] |
|---|---|
| Gnojowica bydlęca | 25 |
| Gnojowica świńska | 36 |
| Serwatka | 55 |
| Krajanka buraczana | 75 |
| Wysłodzony browarniane | 75 |
| Wywar gorzelniany | 80 |
| Odpady zielone | 110 |
| Odpady biologiczne | 120 |
| Kiszonka kukurydzy | 200 |
| tłuszcz | 800 |
Biogaz jest najczęściej wykorzystywany na miejscu do skojarzonego wytwarzania energii elektrycznej i ciepła. Dokonuje się tego w systemie konegeracyjnym na który składa się silnik tłokowy spalający biogaz sprzęgnięty z prądnicą synchroniczną produkującą energię elektryczną. Na skutek spalania gazu w silniku powstaje ciepło, które jest odprowadzane i wykorzystywane jako ciepło użytkowe.
Sprężony i oczyszczony biogaz może również służyć jako paliwo dla pojazdów silnikowych (jako zamiennik dla paliwa CNG – sprężonego gazu ziemnego). Może też być wprowadzony do sieci gazowniczej.
Produkcja biogazu jest przyjazna ekologicznie. W jej wyniku z odpadów odzyskiwany jest metan, który jest silnym gazem cieplarnianym i jego spalanie jest znacznie bardziej korzystne od uwolnienia do atmosfery. Spaliny są przy tym są czystsze niż powstające podczas spalania węgla czy oleju opałowego.
Wydajnośc energetyczną produkcji biogazu z jednego hektara, wynosi w przypadku kukurydzy 5 tys. m3. Szacuje się, że ze względu na postęp technologicznie wzrośnie ona do 8 tys. m3 w 2020 r. Statystycznie rocznie na jednego Polaka przypada zużycie 0,3 tys. m3. Zatem jeden hektar wystarcza do pokrycia ponad 15-krotnego zapotrzebowania na gaz ziemny w całej gospodarce (procesy przemysłowe, energetyka zawodowa, zużycie w sektorze usług, zużycie przez ludność) przypadającego na statystycznego Polaka. Z kolei na rynku paliw transportowych (samochody CNG) jeden hektar przeznaczony pod uprawę kukurydzy wystarcza obecnie do pokrycia zapotrzebowania 10 Polaków. (źródło: prof. dr hab. inż Jan Popczyk – Stabilizacja bezpieczeństwa energetycznego Polski w okresie 2008-2020)
To jest także źródłem energii.
Ogólnoludzkie kłopoty energetyczne można zlikwidować. Energię można tworzyć. Na przeszkodzie stoi fanatyczna wiara polskich i nie tylko polskich naukowców , w dogmat fizyki nazywany prawem zachowania energii. Ten dogmat można doświadczalnie unieważnić i jednocześnie także doświadczalnie można udowodnić , że energię można tworzyć. Wystarczy znaleźć stronę z opisem podstawowego doświadczenia
http://www.nets.pl/~metozor/polpar.html
i zapoznać się z kilkoma bardzo wyraźnymi obrazkami. Naukowcy nie chcą wykonać tego prostego doświadczenia, gdyż pozytywny jego wynik nie byłby zgodny z w / w. dogmatem o energii. Cała trudność polega na dobraniu do wagi dwu szalkowej, odpowiednich ciężarów, q: G; Q; / G = Q / które będą zdolne do wywołania ustawień szalek jak na kolejnych obrazkach. / Mnie się to udaje od 1980 r /
Proponuję następujące postępowanie: osoba wskazana przez odpowiedniego adresata zakupuje taką wagę w jakimś sklepie ze starociami. Adresat poleca wykonać takie doświadczenie osobie, która nie będzie powiadomiona o celu przeprowadzenia doświadczenia. Następnie należy zaprosić jakiemuś naukowca i pokazać mu komplet tych obrazków.
Prawdopodobnie ten naukowiec będzie twierdzić , że ostatni obrazek jest fałszem. Należy przeprowadzić doświadczenia w jego obecności i zapytać go co on o tym sądzi. Jeżeli doświadczenie wzbudzi jego zainteresowanie, należy podać mu mój adres i zaproponować nawiązanie kontaktu z moją osobą. Proponuję powyżej opisane postępowanie przeprowadzić z innymi naukowcami. Ciąg dalszy tego dziecinnie prostego eksperymentu wygląda jak poniżej:
http://www.nets.pl/~metozor/prolog_metoz.html
Zygmunt Orłowski
metoz@wp.pl
Wybudowany model może mieć znaczną wartość muzealną wyrażoną w walucie, jeżeli wykonawca zdoła nakłonić naukowców do zapoznania się z tym modelem.
Zachęcam do odwiedzenia serwisu http://www.biogazownierolnicze.pl/ informującego o pozyskiwaniu energii z biogazu wykorzystując do tego celu biogazownie rolnicze.
tak racja z tą wagą jak będziesz zdejmował i wkładał na wagę ten ciężarek i odpowiednio podłączyć jakiś generator i będziesz to robił za sume mniejszą niż cena wyprodukowanej energii to ok
Stara waga (chyba nie przypadek)+duże obciążenie = zwiększone tarcie mechanizmu wagi i mniejszą jej czułość – brak równowagi
To proste.Należy liczyć momenty siły względem osi obrotu od ciężarków i od elementów wagi – szalek, dźwigni.Paradoksu nie ma.Pozdrawiam Janusz.
Proszę zawsze o podawanie, czy skład biogazu jest podany w procentach wagowo czy objętościowo?